tag:blogger.com,1999:blog-21540808548787851272011-07-28T20:27:12.099-07:00คู่มือสําหรับผู้หญิงยุคใหม่ ในการปกป้องตัวเองจากภัยอาชญากรรมamitanoreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-2154080854878785127.post-9513102898044971852010-04-01T02:24:00.000-07:002010-04-01T02:36:05.474-07:00<span style="font-weight: bold;font-family:courier new;font-size:130%;" ><strong></strong></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: arial;">นักธุรกิจสาวรายหนึ่ง เล่าเรื่องที่เกิดกับเธอไว้เป็นอุทาหรณ์<br /><br />เรื่องร้ายเกิดขึ้น เมื่อเธอกับลูกสาวมาร่วมงานแต่งงานของผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง<br />งานเลิกราวสามทุ่มเศษ เธอพาลูกสาวกลับมายังรถที่จอดไว้ข้างถนนใกล้โรงแรม<br />ขณะที่เดินอยู่เธอก็ถูกวัยรุ่นชายสองคนสวมหมวกบังหน้า ไม่สวมหมวกกันน็อค<br />ขี่รถจักรยานยนต์ปรี่เข้ามา แล้วกระชากกระเป๋ากุชชี่ที่เธอถืออยู่<br /><br />ด้วยความเสียดายกระเป๋าแบรนด์เนม เธอลงทุนยื้อยึดกับคนร้าย<br />เพื่อปกป้องกระเป๋าสุดหวง แรงกระชากทำให้นักธุรกิจสาวถึงกับเสียหลักล้มลง<br />ร่างกายครูดไป ตามพื้นถนนจนถลอกปอกเปิด แต่เธอก็ยังไม่ยอมปล่อยกระเป๋า<br />จนเมื่อลูกสาวร้องไห้ด้วยความตกใจ เธอจึงได้สติ<br />เธอตัดสินใจปล่อยมือ ปล่อยคนร้ายให้ได้กระเป๋าไปอย่างลอยนวล<br /><br />เพราะนึกถึงความปลอดภัยของสิ่งที่เธอรักมากกว่า นั่นคือลูกสาว<br />แม้ว่าจะเสียดายทรัพย์สินที่คนร้ายได้ไป แต่เงินสด โทรศัพท์มือถือ<br />แว่นตาแบรนด์เนมและกระเป๋าใบนั้นคงไม่มีความหมาย<br />ถ้าคนร้ายโมโหและใช้มีดหรือปืน ทำร้ายเธอและลูกสาวสุดที่รัก<br /><br />อย่าพกอะไรที่ต้องเสียใจ เมื่อมันถูกฉก เทกระเป๋าของคุณออกมาตรวจสอบ<br />ว่ามีอะไรที่คุณจะต้องเสียใจไปอีกนาน ถ้ามันหายไปพร้อมกระเป๋า<br />หยิบมันออกมา แล้วเก็บไว้ในที่ปลอดภัยเสียเดี๋ยวนี้<br /><br />กระเป๋าไม่ใช่ ตู้นิรภัย สิ่งที่ควรมีคือ "ของไม่มีค่า"<br />แต่ "จำเป็น" ต่อชีวิตประจำวันของคุณ อย่าใส่ของมีค่า<br />ที่คุณต้องร้องไห้ด้วยความเสียดายไว้ในกระเป๋าเป็นอันขาด<br /><br />วิธีดีที่สุดจะทำให้คุณร้องไห้น้อยที่สุด เมื่อเสียมันไป<br />คือการทำ ให้มัน "น่าเสียดาย" น้อยที่สุด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">1) อย่าเลือกใช้กระเป๋าที่มีราคาแพงมากๆ</span><br /><br />กระเป๋าแบรนด์เนมที่ถูกกรีดหรือกระชาก จะสร้างความเจ็บใจให้คุณมากขึ้น<br />และยอมสู้จน ได้รับบาดเจ็บเพื่อมัน เลือกใช้กระเป๋าที่ถ้าจำเป็นจริงๆ<br />คุณจะสามารถตัดใจทิ้งมันได้ เพื่อรักษาชีวิต<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">2) ฝึกนิสัยพกเงินสด แค่จำนวนที่จะใช้ในแต่ละวันเท่านั้น</span><br /><br />พกบัตรเงินสดหรือบัตรเครดิตให้น้อยใบที่สุด<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">3) </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ถ้ามีบัตรเอทีเอ็มมากกว่าหนึ่งใบ ควรพกไว้แค่ใบเดียว</span><br /><br />เป็นใบที่มีเงินในบัญชีเล็กน้อย ส่วนใบอื่นที่มีเงินในบัญชีมากกกว่า<br />ควรเก็บไว้ที่อื่นที่ปลอดภัย เช่นในบ้าน ในกรณีที่บัตรใบแรกหาย<br />บัตรสำรองจะลดความกังวลไปได้มาก<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">4) บัตรสำคัญต่างๆ ในกระเป๋า ให้นำมาเรียกันบนกระดาษ A4</span><br /><br />แล้วถ่ายเอกสารเก็บไว้รวมกัน เมื่อกระเป๋าสตางค์หาย<br />คุณจะรู้ว่ามีเอกสารสำคัญหายไปบ้าง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">5) จดเบอร์สำหรับอายัดบัตรสำคัญต่างๆ</span><br /><br />เก็บไว้ที่ที่ทำงาน ที่บ้านหรือในรถ<br />หรือเมมโมรี่ไว้ในโทรศัพท์มือถือ พร้อมอายัดได้เสมอ<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">6) ถ้าคุณขับรถ ควรติดกระเป๋าช้อปปิ้งไว้ในรถหนึ่งใบ</span><br /><br />เมื่อจะลงไปซื้อของ หยิบเฉพาะเงินสดที่จะใช้<br />บัตรเครดิตหนึ่งใบใส่กระเป๋าช้อปปิ้ง แค่นั้นพอ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">7) อย่าใส่กุญแจบ้านหรือรถไว้ในกระเป๋าสะพาย</span><br /><br />บัตรเครดิตหนึ่งใบใส่กระเป๋าช้อปปิ้ง แค่นั้นพอ<br />คล้องกุญแจไว้ที่กระเป๋าหรือเข็มขัดเสมอ</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2154080854878785127-951310289804497185?l=womansafety.blogspot.com' alt='' /></div>amitanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2154080854878785127.post-82387334915796284942010-03-30T01:12:00.000-07:002010-04-01T02:39:36.579-07:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">ที่จอดรถที่ “ใช่”</span></span><br /><br />แอนมีนิสัยไม่ชอบวนหาที่จอดรถหลายชั้น ถ้าเธอเจอที่จอดรถว่าง<br />แม้จะต้องเดินไกลหน่อยกว่าจะถึงประตู เธอจะหักหัวเข้าจอดทันที<br />ขณะที่อุ๋มอิ๋มมีนิสัยตรงกันข้าม เธอยอมวนรถชั้นแล้วชั้นเล่า<br />จนกว่าจะเจอที่จอดรถที่ถูกใจ<br />แอนรำคาญอุ๋มอิ๋มมาก เธอเคยตั้งคำถามว่า<br /><span style="font-style: italic;">“นี่เธอจะหาที่จอดรถหรือหาคู่แต่งงานยะยายอุ๋มอิ๋ม </span><br /><span style="font-style: italic;">วนไปวนมาจนเวียนหัวแล้วนะ อยากรู้จริงๆ ว่าจะวนหาอะไร”</span><br /><br />อุ๋มอิ๋มไม่โกรธ เธอหัวเราะขณะที่สอดส่ายสายตาหา <span style="font-weight: bold;">“ที่จอดรถที่ใช่” </span>อย่างอดทน<br />และนี่คือ คุณสมบัติของ <span style="font-weight: bold;">“ที่จอดรถที่ใช่”</span> ของสาวใจเย็นอย่างอุ๋มอิ๋ม<br /><br />ที่จอดรถที่ใกล้ประตูทางออกจากอาคารมากที่สุด<br />ที่จอดรถที่สว่างที่สุด ยิ่งอยู่ใต้แสงไฟฟ้ายิ่งดี<br />ที่จอดรถตรงกลางลาน มองเห็นได้รอบคัน ดีกว่าที่จอดรถหันหลังเข้ากำแพง<br />ที่จอดรถที่ไม่อยู่ข้างรถตู้คันใหญ่ หรือรถบรรทุกที่บังรถเธอจากสายตาคนอื่น<br />ที่จอดรถที่ถูกเสาบัง อยู่ในซอกมุมอับทึบ เพราะคนร้ายที่ไม่ได้นัดหมาย<br />มักแอบซ่อนอยู่ตามเสา ตามซอก และโจมตีทางด้านหลังเสมอ<br />ถ้าเป็นที่จอดรถในตึกสูง และสามารถเลือกได้ ควรจอดชั้นล่างๆ<br />เพราะชั้นล่างเป็นชั้นที่รถทุกคันต้องขับลงมา ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น โอกาสมีคนเห็นเหตุการณ์สูงกว่าชั้นบน<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >หันท้ายเข้าซอง</span><br /><br />และตรงกันข้ามกับแอนที่ชอบหักหัวเข้าจอดเพราะมันง่ายดี<br />อุ๋มอิ๋มยอมเสียเวลา หันท้ายรถเข้าซองทุกครั้ง<br />อุ๋มอิ๋มเชื่อว่า การจอดรถแบบหันท้ายเข้าซอง ทำให้เธอใช้เวลาน้อยลง<br />เมื่อต้องรีบออกรถแบบกะทันหัน<br />ถ้าเกิดมีคนร้ายจู่โจมเข้ามา เธอจะได้ขึ้นรถปิดประตู แล้วออกรถหนีได้ทันท่วงที<br />ที่สำคัญ ต่อให้มีกระดาษหรืออะไรมาแปะท้ายรถ<br />เธอก็ยังขับรถออกมาได้โดยไม่ต้องลงไปดึงออก เพื่อที่จะถอยรถจากซองได้<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">รถคันนี้ไม่มีอะไรมีค่า</span></span><br /><br />แอนมักคิดว่าล็อครถแล้วใครทำอะไรไม่ได้ ก่อนลงจากรถ<br />เธอไม่เคยกวาดตาดูเลยว่ารถตัวเอง <span style="font-weight: bold;">“น่าปล้น”</span> ขนาดไหน<br />บางครั้งเธอจอดรถเสร็จ ยังนั่งดูทีวีในรถต่อหน้าตาเฉย<br />เหมือนประกาศให้โจรรู้ว่างัดรถมีฐานะคันนี้สิ <span style="font-weight: bold;">งัดแล้วคุ้ม!</span><br />ตรงกันข้ามกับอุ๋มอิ๋มที่ยอมเสียเวลาก่อนลงจากรถ<br />ทำรถของเธอให้ดูน่าปล้นน้อยที่สุด<br />โทรศัพท์มือถือ ไอพอด คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค กระเป๋าแบรนด์เนม กล่องเครื่องประดับ<br />อะไรก็ตามที่เชิญชวนให้คนร้ายเกิดกิเลสอยากได้ เธอเอาซ่อนเสียให้พ้นสายตา<br />ของชิ้นเล็กจับใส่ช่องเก็บของให้หมด ของใหญ่เอาซ่อนใต้เบาะ เตรียมถุงโทรมๆ<br />ไว้ใส่ของมีค่า คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค ถ้าไม่จำเป็นอย่าโชว์กระเป๋าโน้ตบุ๊คล่อตา<br />หาถุงขนาดใกล้เคียงกันใส่ไว้อีกชั้นจนดูไม่ออกว่าคืออะไร <br />รถยนต์ไม่ใช่งานนิทรรศการ ไม่ต้องอวดของมีค่าในรถเพื่อเชิญโจรให้ปล้นคุณ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >ทุกครั้งที่กลับมาขึ้นรถ<br /><br /></span>เสร็จธุระแล้ว ก่อนออกมาจากอาคาร อุ๋มอิ๋มจะเตรียมพร้อม<br />รับสถานการณ์ในที่จอดรถ เธอจะเปิดกระเป๋าหยิบกุญแจรถมาถือไว้<br />บัตรจอดรถเตรียมค้นหาให้พร้อมสรรพ ไม่เคยเสียเวลายืนควานหาของ<br />ที่ข้างรถอย่างแอน ทุกครั้งก่อนเดินมาขึ้นรถ อุ๋มอิ๋มจะมองมาจากไกลๆ<br />ดูว่า <span style="font-weight: bold;">“สภาพแวดล้อม”</span> น่าวางใจหรือมีอะไรผิดสังเกต<br />ข้างรถมีผู้ชายน่าสงสัยเดินเตร่อยู่ หรือนั่งอยู่ในรถคันที่จอดอยู่ข้างรถตัวเองหรือไม่<br />ถ้าอุ๋มอิ๋มรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ดี หรือท่าทีไม่ชอบมาพากล<br />เธอจะเดินกลับเข้าไปในห้างหรือในตึกอีกครั้งทันที<br />เธอยอมเสียเวลาเช่นนี้จนเป็นนิสัย ไม่ว่าพบสิ่งใดก็ตามที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ<br />เธอจะเดินกลับเข้าไปในห้างหรือในอาคาร เธอยอมเสียเวลาแต่ไม่ยอมเสียใจ <br />เพราะเธอเคยอ่านข่าว ผู้หญิงไขกุญแจรถตัวเองที่จอดอยู่ข้างรถตู้<br />ถูกไอ้วายร้ายที่ซ่อนอยู่ในรถตู้ เปิดประตูออกลากตัวเข้าไปในรถมัน<br />อุ๋มอิ๋มไม่อยากให้เหตุการณ์เช่นนั้นเกิดกับตัวเอง<br />แต่ถ้าไม่มีอะไรผิดสังเกต เมื่อเดินไปถึงรถตัวเองแล้ว<br />อุ๋มอิ๋มจะกวาดสายตามองในรถอย่างรวดเร็ว<br />เช็คว่าไม่มีอะไรผิดปกติในรถ ไม่มีใครซ่อนอยู่ใต้เบาะหรือหลังรถ <br />ถ้าวันไหนโชคร้ายได้ที่จอดรถไกล หรือห้างไม่ยอมเปิดไฟให้สว่าง<br />อุ๋มอิ๋มไม่เคยอายที่จะขอความช่วยเหลือ<br />เธอจะขอร้องให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินมาส่งเธอถึงรถ<br />ทั้งหมดนี้แม้แอนจะค่อนเสมอว่าเธอเป็น <span style="font-weight: bold;">“ประสาท”</span> แต่อุ๋มอิ๋มไม่โกรธ<br />เพราะสำหรับเธอแล้ว “เป็นสาวประสาทในสายตาใครๆ<br />ดีกว่าเป็นสาวมั่นใจในห้องไอซียู”<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >รู้ไหมว่าฉันเป็นผู้หญิง</span><br /><br />ไม่เพียงของมีค่าท้าโจร แต่สารพัดสมบัติประกาศความหน่อมแน้ม<br />ก็เปรียบเหมือนการเปิดโพรไฟล์ให้โจรรู้ว่า เจ้าของรถคันนี้เป็นผู้หญิง<br />เรื่องจริงเกิดขึ้นมาแล้ว เมื่อรัตนิภาจอดรถในห้าง แล้วลงจากรถ<br />พร้อมทั้งทิ้งข้าวของบ่งบอกความเป็นผู้หญิงแท้ ตั้งแต่ที่หุ้มพวงมาลัยสีชมพูหวาน<br />รองเท้าฟองน้ำลายดอกไม้ หมอนเฮลโหลคิตตี้ กระเป๋าเครื่องสำอางบนเบาะหน้า<br />และตะกร้าซีดีบุลูกไม้ ไว้ <span style="font-weight: bold;">“เชื้อเชิญ”</span> โจร<br /><br />เมื่อเธอกลับมาขึ้นรถ กำลังจะออกรถอยู่แล้ว<br />เธอเหลือบเห็นว่ามีกระดาษใบใหญ่ติดกระจกหลังรถอยู่<br />รัตนิภางงเล็กน้อย อาจปาดหน้ารถใครแล้วถูกเขียนด่า<br />เธอเปิดประตูรถจะเดินลงไปดูอยู่แล้ว แต่ชะรอยบุญรักษา!<br />สายตาเธอเหลือบเห็นในกระจกส่องหลังเสียก่อน<br />ว่ามีผู้ชายคนหนึ่งใส่หมวกแก๊ปเก่าๆ แอบดูเธออยู่หลังเสา<br />รัตนิภาตัวชาวูบ ปิดประตูล็อครถ แล้วตัดสินใจสตาร์ท<br />ออกรถไปจนถึงบริเวณที่มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย<br />และขอให้เจ้าหน้าที่ช่วยดึงกระดาษที่ท้ายรถออกให้<br />เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอเห็นรถกระบะคันหนึ่งแล่นผ่านไปอย่างเร็ว<br />รัตนิภาจ้องเขม็งดูรถคันนั้น แล้วเห็นหมวกแก๊ปเก่าๆ<br />ของชายที่แอบดูเธอเมื่อสักครู่ ซุกแอบอยู่ท้ายกระบะ!<br /><br />รัตนิภามองดูในรถตัวเอง มองดูรถที่จอดอยู่เต็มลาน<br />แล้วสงสัยว่า <span style="font-weight: bold;">“ทำไมต้องเป็นฉันด้วย”</span><br />ฉับพลันเธอฉุกใจคิดขึ้นมา เป็นไปได้ไหมที่สมบัติพัสถาน<br />ที่บ่งบอกความเป็นผู้หญิงในรถ ทำให้เธอได้รับเกียรติให้เป็น <span style="font-weight: bold;">“เหยื่อ” </span><br />ข้าวของหวานแหววน่าเอ็นดู ที่ประกาศให้โลกรู้ว่าเธอคือ <span style="font-weight: bold;">“ผู้หญิงขับรถคนเดียว” </span><br />จะใช่อย่างที่คิดหรือไม่ก็ตาม แต่หลังรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้หวุดหวิด<br />รัตนิภาก็จัดรถใหม่หมด ถอดที่หุ้มพวงมาลัยไปเก็บ<br />ขนข้าวของหญิงๆ ทั้งหลายขึ้นบ้าน ของที่จำเป็นถูกเก็บ<br />ใส่กล่องพลาสติกสีธรรมดามีฝาปิดไม่ให้ใครเห็น<br />วันนี้ ในรถของรัตนิภาไม่เพียงมีเสื้อแจ๊คเก็ตยีนส์ยูนิเซ็กส์<br />และหมวกแก๊ปลายพราง แต่ยังมีรองเท้าวิ่งมาราธอน ไม้เบสบอล<br />และคู่มือฝึกยิงปืนวางไว้ด้วย!<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >เรื่องจริงชิงรถ</span><br /><br />เรื่องจริงอีกเรื่อง เมื่อนักศึกษาสาวเอแบคคนหนึ่ง<br />ประสบเหตุร้ายในลานจอดรถเมืองพัทยา<br />วันนั้นเธอออกไปเดินเล่นในห้างคนเดียว ตั้งแต่อยู่ในห้าง<br />เธอก็สังเกตเห็นแล้วว่ามีผู้ชายเดินตาม มาตลอดทาง<br />แม้จะรู้สึกใจไม่ดี แต่สักพักเมื่อผู้ชายคนนั้นหายไป<br />เธอก็คิดว่าตัวเองคงอุปาทานไปเอง จนกระทั่งถึงเวลาห้างใกล้ปิด<br />นักศึกษาสาวเดินออกมาที่ลานจอดรถ ขณะที่ไขกุญแจจะขึ้นรถ<br />เธอไม่รู้เลยว่ามีผู้ชายคนหนึ่งแอบซุ่มอยู่ มันรอจังหวะ<br />ที่เธอเปิดประตูเข้าไปนั่งในที่นั่งคนขับ เปิดประตูหลังคนขับ<br />พรวดเข้ามานั่งข้างหลังเธอ แล้วชักปืนออกมาจี้<br />นักศึกษาสาวกลัวมาก เธอไม่สนใจว่ามันจะยิงเธอหรือไม่<br />เปิดประตูวิ่งแจ้นพร้อมกับร้องตะโกนให้คนช่วยสุดเสียง<br />คนร้ายแม้จะมีอาวุธปืน แต่เจตนาที่แท้จริงเพียงประสงค์ทรัพย์ไม่ใช่การฆ่า<br />มันจึงตะกายออกจากรถแล้ววิ่งหนีไปทางหน้าห้าง<br />ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของห้าง และพลเมืองดีเห็นเหตุการณ์<br />จึงช่วยกันไล่กวดจนจับตัวไว้ได้<br /><br />ที่พัทยาเช่นกัน เหยื่อสาวแดนเซอร์อีกรายให้การว่า<br />เธอถูกจี้ขณะกำลังเข็นข้าวของออกจากห้างกำลังจะเก็บขึ้นรถ<br />โดยคนร้ายเดินเข้ามาประกบทางด้านหลังแล้วชักอาวุธปืนขู่บังคับ<br />ให้เธอส่งกระเป๋าสตางค์ที่ถืออยู่ในมือให้มัน<br />แต่สาวแดนเซอร์ชำนาญกว่า จึงใช้จังหวะที่คนร้ายเผลอต่อสู้ถีบคนร้าย<br />จนกระเด็นล้มกลิ้ง แล้วตะโกนให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยช่วย<br />คนร้ายเห็นท่าไม่ดีจึงวิ่งหนีออกไปทางหลังห้าง<br />ทั้งสองสาวโชคดีที่เอาชีวิตรอดมาได้ เพราะคนร้ายประสงค์เพียงแค่ทรัพย์ไม่ใช่ชีวิต<br />เรื่องจริงสองเรื่องนี้ นอกจากสอนให้รู้ว่า ลานจอดรถห้างสรรพสินค้า<br />ไม่ปลอดภัยอย่างที่คุณ (เคย) คิดแล้ว มันยังสอนเราอีกว่า<br />1) เชื่อสัญชาติญาณไว้ก่อนดีกว่า ถ้ารู้สึกว่าถูกตาม<br />อย่าคิดว่ามันเป็นอุปาทาน ขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ ให้ช่วยเดินมาส่งคุณที่รถ<br /><br />2) เมื่อคุณต้องขนข้าวของพะรุงพะรังใส่รถ ระวังตัวเองเพิ่มขึ้น<br />ของมีค่าเช่นกระเป๋าสตางค์หรือเงินทอน เก็บลงกระเป๋ารูดซิปให้พ้นตาโจรไว้ก่อนเสมอ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >อย่าให้เวลาโจรปล้นคุณ</span><br /><br />เมื่อคุณมาถึงรถแล้ว แม้สภาพแวดล้อมจะ(ดูเหมือน)ปลอดภัย<br />อย่ามัวแต่พิรี้พิไรทำธุระ ล็อคประตูแล้วออกรถทันที!!!<br />ผู้หญิงขับรถ มีแนวโน้มที่จะทำโน่นนี่จิปาถะให้เสร็จก่อนออกรถ<br />คุณทำได้เฉพาะเมื่ออยู่ในโรง รถที่บ้าน แต่ห้ามทำเด็ดขาด<br />ในที่จอดรถห้างสรรพสินค้า ในลานจอดรถสาธารณะ หรือริมถนนเปลี่ยว<br />คุณไม่รู้หรอกว่าอาจมีอาชญากรที่ซุ่มดูคุณอยู่<br />มันอาจเดินตามดูพฤติกรรมคุณมาตลอดทาง มันรู้ว่าคุณขับรถมาคนเดียว<br />และกำลังง่วนทำเรื่องไม่เป็นเรื่องหลังช้อปปิ้งเสร็จ เช่น จัดข้าวของใส่ถุง<br />อพยพของไว้หลังรถ ควานหาของในช่องเก็บของ เปลี่ยนรองเท้า<br />หรือแม้แต่แต่งสวยในที่นั่งคนขับ พฤติกรรมประมาททั้งหมด<br />โดยเฉพาะการง่วนจัดของในกระโปรงท้ายรถ หรือยงโย่ยงหยกจากเบาะหน้า<br />มาจัดของในเบาะหลัง หันหลังให้ประตูรถ อันตรายมากๆ<br />ความเลินเล่อเช่นนี้ จะชักนำคุณให้พบกับเพื่อนร่วมทางโฉด<br />ที่หน้าด้านเปิดประตูรถขึ้นมาด้าน หลัง เอามีดจี้คอคุณ<br />แล้วสั่งให้คุณขับรถไปยังจุดหมายที่มันต้องการ<br />โอกาสงามที่ใครก็ตามมีช่องทางขึ้นรถคุณได้ มีตั้งแต่ เมื่อคุณขึ้นรถ<br />เมื่อคุณขับรถ เมื่อคุณลงจากรถ ขึ้นรถแล้ว อย่ามัวแต่ทำเรื่องอื่นใด<br />อย่าสนใจอะไรที่ไม่ควรสนใจ ล็อครถแล้ว อย่ามัวแต่ทำธุระล่อโจร จงออกรถไปทันที!<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">อย่ารอให้น้ำมันหมดถัง เติมพลังไว้เสมอ</span></span><br /><br />ลินลาติดนิสัยเรื่อยเฉื่อย ถ้าเข็มน้ำมันไม่ชี้ที่ก้นถัง<br />หรือไม่มีไฟเตือนให้เติมน้ำมัน เธอไม่มีวันเฉียดใกล้ปั๊มเด็ดขาด<br />แล้ววันร้ายคืนร้ายก็มาถึง เมื่อลินลาขับรถเข้าไปจอด<br />ในอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง เธอไม่ได้สังเกตเลยว่า<br />ไฟเตือนเติมน้ำมันเป็นสีแดงมาตั้งแต่เช้าแล้ว<br /><br />เมื่อทำธุระเสร็จกลับมาขึ้นรถ เวลานั้นดึกมากแล้ว<br />เธอรู้สึกว่ามีเงาตะคุ่มจากเสาใหญ่ด้านหลัง เคลื่อนเข้ามาที่ตัว<br />ลินลาขึ้นรถและล็อครถทันท่วงที แต่ขณะที่เธอสตาร์ทรถเตรียมขับหนี<br />เธอก็พบว่ามันสตาร์ทไม่ติด ลินลาเบิกตากว้าง นึกอยากเอาหัวโขกพวงมาลัย<br />สักร้อยครั้ง เครื่องยนต์ของเธอไม่ใช่ปัญหา แบตเตอรี่ของเธอใหม่เอี่ยม<br />หม้อน้ำรถยนต์มีน้ำเต็ม ปัญหาคือน้ำมันของเธอเกลี้ยงถัง!!!!<br />อย่าให้เรื่องน่าเขกหัวตัวเองแบบนี้เกิดขึ้นกับคุณ<br />ถ้าคุณขับรถคนเดียว เติมน้ำมันให้เกินครึ่งถังขึ้นไปไว้เสมอ<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">เลิกดูหนังรอบดึกคนเดียวเสียที</span></span><br /><br />พิราภรณ์สาวมั่น วันนี้ทำงานทั้งวันจนเหนื่อยล้า<br />เธอวางแผนพักสมองด้วยการหาหนังดูสักเรื่อง<br />ชวนใครก็ไม่มีใครไปเป็นเพื่อน ด้วยความรำคาญใจ ฉันดูคนเดียวก็ได้ไม่เห็นแคร์<br />คืนวันศุกร์รถติดเป็นตังเม กว่าจะไปถึงโรงหนังก็สองทุ่มครึ่ง<br />ในที่จอดรถเธอเห็นรถจอดแน่นเต็มลานจอด<br />กว่าจะหาที่จอดรถได้ก็หมดไปอีกครึ่งชั่วโมง<br />ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องดูหนังรอบสามทุ่มครึ่ง<br /><br />ดูหนังเสร็จราวห้าทุ่มกว่า ออกจากโรงมาเจอก้องเกียรติ เพื่อนเก่าโดยบังเอิญ<br />เธอจึงอาสาขับรถไปส่งเขาที่บ้าน ทั้งสองเดินออกมาด้วยกันที่ลานจอดรถ<br />ตอนนั้นรถที่จอดแน่นๆ หายไปหมดเหลือไม่กี่คัน มีรถเธอคันเดียวที่จอดอยู่ไกลที่สุด<br />ขึ้นรถได้พิราภรณ์ก็ออกรถ เธอรู้สึกแปลกๆ เหมือนได้ยินเสียงดังระหว่างขับ<br />พิราภรณ์จะจอดลงไปดูตรงนั้น แต่ก้องเกียรติเตือนว่าให้ขับรถออกไปดูที่ถนนใหญ่ดีกว่า<br />เมื่อออกมาถึงถนนใหญ่ ก้องเกียรติลงไปดูที่ยางล้อหลังพบว่ายางแบน<br />แต่ไม่ได้แบนจากตะปู มันแบนจากรอยกรีดที่แก้มยาง ฝีมือคนร้ายในลานจอดรถแน่นอน!<br />พิราภรณ์ใจหายวาบ นี่ถ้าก้องเกียรติไม่ได้ติดรถมาด้วยอะไรจะเกิดขึ้น<br />เธอคงลงไปดูตั้งแต่ในลานจอดรถ และเมื่อคนร้ายเห็นว่าเธออยู่คนเดียว<br />เธอคง “โดนดี” ไปแล้ว<br /><br />ตั้งแต่นั้นมา พิราภรณ์ตัดสินใจเลิกดูหนังรอบดึกคนเดียวเป็นการถาวร<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2154080854878785127-8238733491579628494?l=womansafety.blogspot.com' alt='' /></div>amitanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2154080854878785127.post-45605513900869176952010-03-29T23:37:00.000-07:002010-03-30T00:05:12.721-07:00<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >เอทีเอ็ม เงินด่วนภัยด่วน</span><br /><span style="font-style: italic;"><br />“นักศึกษาสาว ม.รังสิต ถูกจี้ชิงทรัพย์แต่เช้า คนร้ายสะกดรอยตั้งแต่กดเงิน<br />จนแวะห้องน้ำในปั๊มบนถนนลาดพร้าว </span> <span style="font-style: italic;">สบโอกาสปลอดคน<br />ใช้คัตเตอร์แทงที่ท้องและแขนทั้งที่เหยื่อกำลังก้มหยิบเงินให้” </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">“นักศึกษาวิทยาลัยสารพัดช่าง กดเงินที่ตู้เอทีเอ็มเวลาสี่โมงเย็นที่มหาวิทยาลัย<br />แล้วนำเงินสดที่กดมาจำนวน 25,000 บาท </span> <span style="font-style: italic;">ซุกไว้ที่ใต้เบาะรถจักรยานยนต์<br />จากนั้นจึงขี่รถจักรยานยนต์กลับบ้าน ขณะที่กำลังคุยโทรศัพท์มือถือกับเพื่อนชาย<br /></span> <span style="font-style: italic;">ปรากฏว่ารถตู้คันหนึ่งแล่นผ่านมา คนร้ายคนหนึ่งในรถตู้เป็นชาย ยื่นมือมาผลักใบหน้า<br />จนรถเสียหลักล้มลง </span> <span style="font-style: italic;">จากนั้นก็ตามลงมาทำร้าย แล้วช่วยกันอุ้มตัวขึ้นรถตู้” </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">“สุวนิต เจ้าของธุรกิจสาวนำเข้าส่งออก เบิกเงินสดจำนวน 1 แสนบาทจากตู้เอทีเอ็ม<br />ธนาคารย่านบางพลี เพื่อจะนำไปให้ลูกค้าที่ฉะเชิงเทรา หลังจากเบิกเงินเสร็จเรียบร้อย<br />เธอได้เอาเงินใส่ถุงกระดาษสีน้ำตาลของธนาคาร แล้วเก็บไว้ใต้เบาะที่นั่งคนขับ<br />ระหว่างทางได้แวะจอดรถเพื่อซื้อของในปั๊มน้ำมัน ปรากฏว่าเมื่อเดินกลับมา<br />กระจกรถยนต์ถูกทุบและเงินที่วางใต้เบาะคนขับจำนวน 1 แสนบาทหายไปแล้ว<br />เบื้องต้นตำรวจคาดว่าคนร้ายน่าจะขับรถติดตามมาจากธนาคาร เมื่อสบโอกาสจึงลงมือก่อเหตุ”</span><br /><br />เป็นเรื่องจริงที่ทศวรรษนี้ ตู้เอทีเอ็มกลายเป็น <span style="font-weight: bold;">“ตู้ซ่อนเงิน”</span> ไปเสียแล้ว<br />ความสะดวกในการเบิกถอนและทำธุรกรรมเงินสดนอกธนาคาร<br />กำลังกลายเป็นการเอื้อประโยชน์ให้มิจฉาชีพปล้นเราง่ายขึ้น<br />ขณะที่เรากำลังง่วนอยู่กับการเอาเงินจากตู้ มิจฉาชีพก็รอจ้องที่จะเอาเงินของเราไปอีกต่อ<br />พฤติกรรมมิจฉาชีพมีตั้งแต่การพยายามลักรหัส โดยการติดกล้องไว้จุดใดจุดหนึ่ง<br />ที่จะทำให้มองเห็นมือเราที่กดรหัสบัตรถอนเงิน จนพัฒนา(ในทางชั่ว)มาถึงขั้นโจรกรรมข้อมูลในบัตร<br />โดยใช้เทคโนโลยี แต่ที่เลวร้ายที่สุดคือ การสะกดรอยตามเหยื่อ แล้วลงมือลักวิ่งชิงปล้นเอาอย่างดื้อๆ<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >กดเงินด่วนอย่างไรไม่เสียทีโจร</span><br /><br />ผู้หญิงที่ต้อง <span style="font-weight: bold;">“เปิดตู้เอาเงิน”</span> จากเอทีเอ็ม พึงรำลึกไว้เสมอว่า<br />คุณกำลังเปิดบ้านให้โจรปล้น ควรสังเกตรอบข้างสักนิดว่ามี <span style="font-weight: bold;">“บุคคลมีพิรุธ”</span> จ้องดูคุณอยู่หรือไม่<br /><br />- กดเอทีเอ็มทุกครั้ง เลี่ยงตู้เอทีเอ็มในที่เปลี่ยว เลือกที่ที่คนอยู่กันพลุกพล่าน สว่าง โล่ง ปลอดภัย<br />เช่น เลือกตู้ที่อยู่ในห้างแทนที่จะเลือกนอกห้าง<br /><br />- เตรียมบัตรถือไว้ก่อนถึงตู้ พยายามจดจำรหัสเอทีเอ็มให้แม่นมั่น อย่าล้วงควักกระเป๋า<br />เปิดเมมโมรี่ในมือถือหรือเปิดดูกระดาษโน้ต ระหว่างรอคิว สังเกตผู้คนรอบตัว<br />ถ้ารู้สึกระแวงหรือไม่สบายใจ ให้เดินออกจากตู้ก่อน<br /><br />- เมื่อถึงคิวทำธุรกรรม ใช้เวลาให้น้อยที่สุดหน้าตู้ อย่ายืดเยื้อให้โจรมีโอกาส ระหว่างที่กด<br />ถ้ามีเหตุการณ์ใดที่ทำให้รู้สึกระแวง เช่น คนข้างหน้ากดเงินไม่ออก หรือคนข้างหลังเข้ามาใกล้เกินไป<br />จงยกเลิกทันทีก่อนถึงขั้นตอนที่เงินจะไหลออกมา<br /><br />- หากทำธุรกรรมไม่สำเร็จ อย่าทำท่ากังวลลนลาน ให้ยกเลิก ดึงบัตร แล้วเดินออกมาเลย<br />อย่ารับความช่วยเหลือใดๆ จากบุคคลแปลกหน้าที่ต่อคิวอยู่ กลุ่มคนร้ายที่ทำงานเป็นกลุ่ม<br />อาจวางแผนสร้างสถานการณ์และเข้ามารุมกันช่วยคุณ<br /><br />- อย่ารับโทรศัพท์มือถือขณะกำลังกดเอทีเอ็ม ถ้ามันดังปล่อยให้มันดัง<br />อย่าให้อะไรมาแย่งความสนใจจากคุณและการทำธุรกรรม<br /><br />- อย่ากดเอทีเอ็มล่วงหน้า ถ้าต้องนำเงินสดไปให้ลูกค้าจำนวนมาก<br />ให้กดเอทีเอ็มที่เครื่องที่ปลอดภัยและใกล้จุดหมายที่สุด แล้วนำเงินขึ้นรถไปที่จุดหมายอย่าแวะกลางทาง<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">ความจริงสิบอย่างเกี่ยวกับโจรเอทีเอ็ม</span></span><br /><br />โจรเอทีเอ็มมักลงมือคนเดียว<br />โจรเอทีเอ็มส่วนใหญ่อายุน้อยกว่า 30<br />โจรเอทีเอ็มส่วนใหญ่ติดเหล้าหรือยาเสพติด<br />โจรเอทีเอ็มส่วนใหญ่พกอาวุธและขู่ว่าจะทำร้าย<br />โจรเอทีเอ็มส่วนใหญ่จะจี้เอากระเป๋าสะพายและของมีค่าไปด้วย<br />50% ของเหตุร้ายเกิดขึ้นเมื่อกดเงินเสร็จ<br />คนร้ายมักซุ่มตัวอยู่ในละแวกใกล้เคียงไม่เกิน 50 เมตร รอจนเหยื่อเข้ามากดเงิน<br />เหยื่อเกือบทั้งหมดอยู่ตรงนั้นคนเดียว<br />เหยื่อเกือบทั้งหมดไม่รู้ตัวว่าคนร้ายอยู่แถวนั้นจนเมื่อเกิดเหตุ<br />เหยื่อเกือบทั้งหมดเป็นผู้หญิง<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">รหัสเอทีเอ็มนั้นสำคัญไฉน</span></span><br /><br />คุณอาจเคยคิดว่า ใครได้บัตรเอทีเอ็มคุณไปก็เปล่าประโยชน์ถ้าไม่มีรหัส<br />มีกรณีมากมายที่บัตรเอทีเอ็มหาย และคนร้ายสามารถ <span style="font-weight: bold;">“แกะรหัส”</span> คุณได้ ด้วยวิธีที่คุณนึกไม่ถึง<br />คำเตือนที่ติดข้างตู้ให้คุณเอามือบังรหัสเอทีเอ็มนั้น ไม่ใช่คำเตือนลอยๆ<br />มีผู้คนมากมายที่คิดว่า <span style="font-weight: bold;">“ไม่เห็นจำเป็น”</span> ถ้าไม่มีคนต่อคิวอยู่ข้างหลัง<br />ความจริงคือ อาชญากรสามารถซ่อนกล้องแอบดูการกดรหัสของคุณที่ไหนก็ได้<br />อาจแอบถ่ายจากด้านบนหรือซูมกล้องจากที่ไกล ดังนั้น คุณต้องยกมือบังรหัสตลอดเวลา<br />แม้จะไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลยก็ตามที่อันตรายไม่น้อยกว่ากัน คือการที่คุณตั้งรหัสเอทีเอ็ม<br />ด้วยเลขที่บ้าน เบอร์ห้องพัก หมายเลขโทรศัพท์ หรืออะไรก็ตาม<br />ที่คนร้ายสามารถแกะรอยจากข้อมูลส่วนตัวของคุณได้<br />ลองคิดภาพคุณตั้งรหัสเอทีเอ็มด้วยเลขที่วันเกิดกับปีที่เกิด<br />คุณคิดว่าบัตรเอทีเอ็มหายคนร้ายคงไม่รู้รหัสส่วนตัวของคุณ แต่คุณลืมไปว่า<br />อะไรจะเกิดขึ้นถ้าคนร้ายได้กระเป๋าไปทั้งใบ แน่นอนมันอาจเดารหัสนี้ได้<br />จากข้อมูลในบัตรประชาชนของคุณ<br />อย่าเด็ดขาด ตั้งรหัสเอทีเอ็มด้วยข้อมูลส่วนตัว เลขที่บ้าน วันเดือนปีเกิด<br />รหัสไปรษณีย์ หรือแม้แต่โทรศัพท์มือถือหรือว่าเบอร์โทรศัพท์ที่บ้าน<br />หมายเลขทะเบียนรถยนต์ก็ไม่ควรอย่างยิ่ง ผู้หญิงขี้ลืมบางคนตั้งรหัสบัตรเอทีเอ็มทุกใบ<br />และบัตรเครดิตทุกใบด้วยรหัสเดียวกัน อันตรายไม่แพ้กัน เพราะถ้ามัน <span style="font-weight: bold;">“แกะรอย”</span><br />รหัสเดียวได้ มันก็ได้ชีวิตคุณไปทั้งชีวิต<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >สลิปเอทีเอ็มนั้นสำคัญฉะนี้</span><br /><br />ทุกครั้งที่กดเงินเอทีเอ็ม คุณทิ้งสลิปที่หน้าตู้ทันทีหรือไม่<br />ถ้าใช่ เปลี่ยนนิสัยด่วน!<br />คุณรู้หรือไม่ว่าบนสลิปบัญชีมีเลขบัญชีสิบหลัก และเลขสิบหลักนี้<br />มีค่าเทียบเท่ากับบัตรเอที เอ็ม ถ้าทำธุรกรรมโอนเงินผ่านระบบธนาคารทางโทรศัพท์<br />เพียงมีตัวเลขบัญชีและรหัสที่ใช้กับบัญชีนั้น มิจฉาชีพก็สามารถใช้บริการธนาคารทางโทรศัพท์<br />โทรเข้าไปทำการโอนเงินได้ เอกสารทุกอย่างที่เกี่ยวกับเงินของคุณ<br />ทุกอย่างที่มีข้อมูลเกี่ยวกับตัวคุณ เลขบัญชีธนาคารของคุณ วันเดือนปีเกิดของคุณ สลิปบัตรเครดิตของคุณ<br />ทำลายให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หาที่กำจัดอย่างปลอดภัย อย่าทิ้งเอาไว้ให้ใคร <span style="font-weight: bold;">“สะกดรอย”</span> ตามคุณได้<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >ช้อปฉลาด</span><br /><br />นอกจากตู้เอทีเอ็ม ที่ไหนอีกล่ะที่ผู้คนพกเงินเป็นฟ่อน ใช่แล้ว ห้างสรรพสินค้าไง<br />ห้างร้านที่คุณช้อป คือสถานที่ที่ผู้คนนำเงินสดติดตัวมาเพื่อจับจ่าย<br />ยิ่งนักช้อปมัวแต่พุ่งความสนใจไปยังสินค้าที่วางล่อตาอยู่ ความเผลอไผลก็สร้างโอกาส<br />ให้นักฉกฉวยที่คิดการชั่วมาแล้วจากบ้าน<br />อาชญากรรมมากมายเกิดขึ้นในห้าง แต่อย่าให้มันเกิดขึ้นกับคุณ<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >9 วิธีลดโอกาสตกเป็นเหยื่อโจรห้าง</span><br /><br />ไม่ช้อปปิ้งในยามวิกาล พยายามไปช้อปตอนกลางวันที่สว่างและพลุกพล่าน<br />ถ้ามีความจำเป็นต้องไปตอนค่ำ ให้หาที่จอดรถใกล้ประตูมากที่สุดหรือใกล้ รปภ.มากที่สุด<br />พกเงินน้อยที่สุด ถ้าพกมาก อย่าเปิดกระเป๋าที่มีธนบัตรเป็นฟ่อนให้ใครเห็น<br />ทำตัวเป็นคนใจร้าย อย่าให้ข้อมูลส่วนตัวกับใคร แม้แต่นักศึกษาหน้าตาไม่มีพิษภัยที่มาทำแบบสำรวจ<br />ทำตัวเป็นคนช่างสังเกตจนเป็นนิสัย รู้ตัวเสมอว่าใครอยู่ข้างหน้า ข้างหลัง ข้างซ้าย ข้างขวา<br />นิสัยนี้ฝึกเป็นนิสัยประจำตัวทุกครั้งที่อยู่ในที่สาธารณะ<br />อย่าเข็นรถไปมุมอับ มุมเปลี่ยว ถ้าเป็นเวลาวิกาล หลีกเลี่ยงอย่าเข้าห้องน้ำคนเดียว<br />ถ้ารู้สึกว่ามีใครเดินตาม พยายามชน หรือเดินตรงมายังคุณโดยไม่มีเหตุผล<br />พยายามหาทางเลี้ยวหลบ แล้วเข็นรถไปทางแคชเชียร์<br />เมื่ออกจากแคชเชียร์ เก็บเงินทอนใส่กระเป๋าให้เรียบร้อย<br />แล้วนำกระเป๋าเงินใส่กระเป๋าสะพาย รูดซิปปิด<br />ยอมเสียเวลาเล็กน้อยทำให้เสร็จเรียบร้อย ตั้งสติให้ดีก่อนเข็นรถออกมาจากห้าง<br />ถ้ามีรถ หยิบกุญแจรถเตรียมไว้ก่อนที่จะเข็นรถเข็นไปที่รถ<br />ถ้ามีอะไรผิดสังเกตในลานจอดรถ หรือถ้ามันมืดจนไม่สบายใจ อย่าอายที่จะเรียก รปภ.ให้เดินไปส่ง<br /><br />...................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2154080854878785127-4560551390086917695?l=womansafety.blogspot.com' alt='' /></div>amitanoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2154080854878785127.post-16006404962354228532010-03-25T01:01:00.000-07:002010-04-01T02:06:03.083-07:00หัวหน้าศูนย์พิทักษ์สิทธิสตรี บอกไว้ในหนังสือพิมพ์ “เดลินิวส์” ว่า<br />วิธีการที่ผู้หญิงจะ เอาตัวรอดจาก "ภัยข่มขืน" ได้ ผู้หญิง "ต้องมีสติ" จริงๆ<br />และมีความคิดที่จะเอา ตัวรอดให้ได้ ด้วยกลวิธีใดวิธีหนึ่ง<br />ซึ่งพิจารณาแล้วว่าจะไม่พลิกเป็นภัยต่อ ชีวิต<br />การ รวบรวมพลังเพื่อต่อสู้นั้นต้องนึกถึงใครสักคน อาทิ พ่อ แม่ คิดว่าเราจะยังตายไม่ได้<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">อย่าเอาแต่ร้อง เพราะยิ่งร้องฝ่ายตรงข้ามจะยิ่งโมโห อาจจะ ยิ่งทำร้ายเรา</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">หรืออย่า อ้างว่ามีประจำเดือน เพราะส่วนใหญ่พวกข่มขืนจะไม่เชื่อ</span><br /><br />พร้อม ยกตัวอย่าง 5 กรณีจริงที่ผู้หญิงใช้ ปัญญาผ่าวิกฤติเอาชีวิตรอดสำเร็จมาแล้ว!!!<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">1) </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ต่อรองให้เงิน กระชากสติไม่ให้ทำชั่ว</span><br /><br />เหยื่อรายนี้เตือนสติคนร้ายว่าการข่มขืนกระทำชำเรานั้นมีโทษหนัก<br />เธอเกลี้ยกล่อมด้วย เหตุผลว่าบริเวณนั้นก็มีสถานบริการอยู่หลายที่<br />ถ้าไปใช้บริการแบบนั้น ก็จะรอดพ้นความผิด โดยเธอยินดีจ่ายเงินให้ เอง<br />เหยื่อ สุดฉลาดรายนี้ ใช้วิธีเจรจากับคนร้าย ทำใจ ดีสู้เสือ เอามือไปแตะที่อกคนร้าย<br />แล้วพูดจาเตือนสติ จากนั้นก็ถอดสร้อยทองในคอให้ ในที่สุดคนร้ายยอมเอาสร้อยทองแล้วหนีไป<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">2) ต่อสู้กับความใคร่ ด้วยการทำให้คนร้ายหมดอารมณ์</span><br /><br />แพทย์หญิงคนหนึ่ง กำลังเผชิญภัยข่มขืน แต่เธอสามารถเอาตัว รอดจากคนร้ายได้<br />ด้วยความแข็งแกร่งของ ร่างกายจากการเล่นกีฬาเป็นประจำ และด้วยสติปัญญาของเธอเอง<br />เหยื่อรายนี้ รู้ว่าคนร้ายกำลังหน้ามืดสุดขีด เธอไม่เพียงกัดตามตัวของผู้ชาย<br />ให้เจ็บปวดและหมดอารมณ์ แต่ยังกระชากสร้อยคอของผู้ชายอย่างแรงจนขาดติดมือ<br />เป็นการกระชากผู้ชาย ออกจากอารมณ์ใคร่ เมื่อมันปล่อยตัวเธอ เธอจึงรีบหนีออกมาจากที่นั้น<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">3) พูดจาเกลี้ยกล่อม ยกความจริงจี้ใจดำ</span><br /><br />นักศึกษาฝึกงานทาง จังหวัดภาคใต้ที่ถูกปลัดอำเภอลวงไปข่มขืน<br />สาวน้อยพยายามต่อสู้ แต่ไร้ผล แทนที่จะเอาชนะความแข็งแกร่งทางกาย<br />เธอใช้สติหาวิธี “กระแทกจุดอ่อนทางใจ” แทน<br />เหยื่อรู้มาว่าภรรยาของปลัดอำเภอคนนั้นกำลังตั้งท้องแก่จวนคลอด<br />จึงพยายามให้สติกับคน ร้ายว่า เขากำลังสร้างปัญหาในอนาคตให้ลูก<br />อะไรจะเกิดขึ้นถ้า ภรรยาทราบเรื่อง อะไรจะเกิดขึ้นถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่<br />ลูกที่เกิดมาจะต้องพบ เจออะไรบ้าง ชีวิตเขาจะเปลี่ยนไปในทางร้ายอย่างไรบ้าง<br />ซึ่งปรากฏว่าได้ผล เมื่อชายผู้หน้ามืดด้วยความใคร่เกิดได้สติเห็นจริงขึ้นมา<br />และเลิกล้มความคิดที่จะข่มขืนเธอ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">4) พิฆาตจุดตาย</span><br /><br />กรณี นี้เด็กหญิงคนหนึ่งถูกลุงแท้ๆ พยายามจะข่มขืนหลายครั้งแต่ยังไม่สำเร็จ<br />แม่หนูจึงนำเรื่องไปบอก ครูประจำชั้นเพื่อให้ช่วยหาทางเอาตัวรอด<br />ครูประจำชั้นจึงแนะนำวิธีง่ายๆ ว่า ถ้าลุงพยายามข่มขืนอีกก็ให้ใช้วิธีบีบอวัยวะเพศ ให้สุดแรงไปเลย<br />แม่หนูทำตามที่ครูบอก วิธีนี้ได้ผล เธอ “พิฆาตจุดตาย”<br />จนผู้ใหญ่ใจโสมมถึงกับหน้าเขียว หน้าเหลือง สิ้นแรงทำชั่วกับหลานตัวเองไปเลย<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">5) แกล้งตายเอาตัวรอด</span><br /><br />เหยื่อรายนี้เผชิญภัย ข่มขืนบนรถประจำทางต่างจังหวัด เธอต่อสู้ทุกวิถีทาง<br />ทั้งกัดลิ้นและกัดหูแต่ก็ไม่เป็นผล ยิ่งทำไอ้บ้ากามก็ยิ่งหื่น สุดท้ายถึงกับตีศีรษะเธอจนเลือดอาบ<br />หญิงสาวเจ้าปัญญาได้ทีใช้สติเป็นอาวุธ เธอแกล้งทำเป็นนอนตายจมกองเลือดไปเลย<br />ปรากฏ ว่าได้ผล คนร้ายกลัวความผิดจึงทิ้งร่างเธอไว้แล้วหลบหนีไป<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ช่วงหนึ่งถึงสองนาทีแรกของการประทุษร้ายถือเป็นนาทีทอง</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">เพราะอาชญากรจะต้องประเมินสถานการณ์โดยอัตโนมัติ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ว่าเหยื่อรายนี้ "หมู" หรือ "หิน"</span><br /><br />เป็นความจริงที่ว่า คุณควรฉวยโอกาสสองสามนาทีแรก<br />เตือนสติทุกรูปแบบให้มันสำนึกถึงผลที่จะตามมาในอนาคต<br /><br />จะด้วยการต่อสู้ ขู่ด้วยข้อกฎหมาย ปลอบโยน หรือแม้แต่ยกแม่น้ำทั้งห้าขึ้นมา<br />เตือนสติก็ได้ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่คุณเผชิญอยู่<br /><br />ซึ่งถ้าจะขู่ด้วยข้อกฎหมาย คุณต้องมีความรู้ติดกระเป๋าไว้ "ขู่โจร" ว่า<br />ตาม กฎหมายไทย มาตรา 276 โทษข่มขืนกระทำชำเราหญิงโดยใช้กำลังประทุษร้าย<br />คือถูกจำคุกตั้งแต่ 4-20 ปี ไม่รวมโทษปรับ แต่ถ้ากระทำโดยมีหรือใช้อาวุธปืน<br />หรือวัตถุระเบิด โทษขั้นต่ำจะเพิ่มขึ้น กลายเป็นถูกจำคุกยาว 15 ปี จนถึงตลอดชีวิต<br />ขู่ มันว่า ควรหรือที่จะทิ้งชีวิตไว้ในเรือนจำ<br />มันคุ้มค่ากันไหมกับการระบายความใคร่แค่ ครั้งเดียว<br /><br />หากในที่สุดคุณถูกคนร้ายควบคุมหรือจับ ตัวไว้ได้ ให้จำเอาไว้ว่า<br />หนทางรอดของคุณยังมีอยู่ อย่ายอมให้เหตุการณ์เกิดขึ้นโดยดุษณี<br />ทุกวินาทียังคงมีช่องว่างสำหรับคนฉลาด อย่างคุณ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >ห้าเทคนิค ที่คุณควรรู้ไว้ เมื่ออยู่ในเงื้อมมือคนร้ายที่กำลังจะข่มขืน</span><br /><br />1.ก่อนจะข่มขืน คนร้ายจะต้องถอดเสื้อผ้าเหยื่อ จากนั้นก็จะถอดเสื้อผ้าตัวเอง<br />ช่วงจังหวะที่คนร้ายกำลังปลดเสื้อผ้านั้นเป็นจุดสำคัญ ที่คุณยังฉวยโอกาสพลิกสถานการณ์ได้<br />โดย อาจใช้เท้าถีบ หรือใช้เข่ากระแทกที่อวัยวะเพศตรงหว่างขาให้เต็มแรง<br />คนร้ายจะเจ็บและหมดแรงชั่วขณะ<br /><br />2. ถ้าเลยจุดนั้นไปแล้ว มันกำลังจะข่มขืนคุณ แสร้งทำเป็นลมหรือหมดสติ<br />เผื่อคนร้ายอาจจะเปลี่ยนใจ คนทั่วไปมักไม่ต้องการที่จะร่วมเพศกับคนที่ไร้สติสัมปชัญญะ<br /><br />3. หากบังเอิญถูกข่มขืนในรถยนต์ ให้แกล้งทำเป็นอาเจียนโดยใช้นิ้วมือล้วงคอตัวเอง<br />พยายามทำให้รถเปื้อนมากๆ คนร้ายอาจโมโหหยุดรถ และเปิดประตูให้อาเจียนออกนอกรถ<br />คุณจะได้ฉวยโอกาสหนี<br /><br />4. ท้ายสุดสุดท้ายจริงๆ คนร้ายกำลังจะร่วมเพศ วินาทีสุดท้ายนี้ให้รีบหนีบขาชิดติดกันเข้าไว้จนแน่น<br />คนร้ายจะไม่มีโอกาสสอดอวัยวะเพศเข้าไปได้ ฉวยโอกาสนี้ใช้มือคว้าพวงสวรรค์หรืออัณฑะแล้วบีบ<br />ให้สุดแรงเกิด หรือใช้หัวเข่าอัดเข้าไปที่บริเวณอัณฑะอย่างเต็มที่<br /><br />5.การจู่โจมนี้คุณต้องตัดสินใจอย่างฉับ พลัน ถูกจังหวะ และสุดแรงอย่างชนิดหวังผล เพราะถ้าพลาด<br />คนร้ายจะตอบโต้ด้วยความรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก<br /><span style="font-size:85%;">(ข้อมูล : “ผจญภัยในนาทีวิกฤติ” โดย ศาสตราจารย์สุชาติ โสมประยูร)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2154080854878785127-1600640496235422853?l=womansafety.blogspot.com' alt='' /></div>amitanoreply@blogger.com0